In afwachting van de goedkeuring van een ander zet je jezelf in de ‘Wachtkamer van het Leven’.
Waarvoor vraag jij toestemming?
Is het waar dat je goedkeuring van een ander nodig hebt?

Vaak willen we geliefd zijn, aardig gevonden worden, gesteund worden in onze besluiten. Afstoting uit ‘de groep’ is eng. We zijn kuddedieren en willen graag ergens bij horen.
Uit de groep, alleen op de prairie, voel je je onbeschermd en kwetsbaar. Roofdieren kunnen je gaan aanvallen. Je staat in het licht van de weidse ruimte om je heen. Je bent zichtbaar!

Hoe zou het zijn als je je bewust wordt dat je, vanuit je zichtbaarheid en de erkenning waar je voor wilt gaan, nieuwe ontmoetingen op je pad gaat krijgen, juist omdat je nu zichtbaar bent?

Hoe zou het zijn als je zelf de regie in handen neemt?

Martijn van Kesteren vertelde mij ooit: ’Sis, je zit niet in de wachtkamer, maar in de kleedkamer; je bereidt je voor en stapt morgen, met de nieuwe start van je bedrijf, het podium op, in het licht!’.
Voor deze up-framing gedachte ben ik Martijn nog steeds dankbaar, het gaf mij dé nieuwe mind-set.

Ik weet hoe het is als je jezelf in de wachtkamer hebt gezet, afwachtend wanneer er een deur open gaat, afvragend wie er door de deur binnenstapt… Hopend en verlangend op een hand die je meeneemt. En dat het er om gaat dat je de UITGANG neemt!

Wacht niet tot het licht uitgaat, stap in je eigen licht, jouw eigen podium op, in het toneelstuk van je eigen leven!

Mag ik je inspireren om de rebel van je eigen leven te worden?
Durf het avontuur aan te gaan!
Neem je eigen leiding, je leidsels terug in jouw handen, start met het schrijven van je eigen verhaal…