Er is maar één verlangen bij ons allemaal:
geliefd willen zijn om wie we zijn, in totaliteit,
met al onze imperfecties perfect mogen zijn
.

We zijn zo met z’n allen bezig om maar de liefde en erkenning te zoeken bij anderen, buiten onszelf.

In de kern is echter maar één ding belangrijk: jezelf lief hebben, jezelf in deze totaliteit helemaal omarmen, in al je imperfecties én diepe schoonheid die we allemaal in ons dragen, waarbij je het verhaal uit je verleden omarmt.

We dragen vaak het verlangen van een ander bij ons; van onze ouders, voorouders, partners en zelfs onze kinderen. We willen zo graag ergens aan voldoen, zodat we de liefde waard zijn die we zo nodig hebben. Hierbij gaan we vaak ver over onze grenzen heen, wat ons uiteindelijk doet uitputten en ziek maakt. Het is echter leven in een leugen naar onszelf.

Ik was kapot, opgebrand, ziek, uit gestreden, genoeg van het ergens aan te voldoen, te schikken, te slikken, het altijd aanpassen. Ik was een expert geworden in het aanpassen en blijven lachen (het weglachen van de pijn en het heimelijke verlangen wat ik voelde). Van binnen was ik kapot aan het gaan. Mijn hart huilde in stilte….

 

De dots van je geleefde leven zie je pas achteraf, als je omkijkt en een vogelperspectief aanneemt.
Nu weet ik dat er iets groters mij aan het leiden was, althans, ik ging er naar luisteren. Het was allemaal nieuw en onbekend voor mij, maar ik voelde dat het goed zou zijn. Er was een soort van oer vertrouwen wat werd aangeraakt. Nu zie ik dat ik een innerlijke drive had die mij stappen liet zetten voorbij het ongeloof en onzekerheid van de mensen om mij heen. Ik zette mijn eigen stappen, wat een ander er dan ook maar van dacht. Er kwam afstand tussen vrienden, familie en andere sociale contacten. Afstand schepte ook ruimte om nieuwe mensen toe te laten die in deze fase mij ondersteunden en inspireerden naar een nieuwe kijk op het leven.

Het begon met het onzekere openstaan om onze pony Quinta de kans geven haar te laten genezen door iemand op afstand, nadat ze ter dood veroordeeld was. Quinta genas van hoefbevangenheid en, zoals ze al vaak had doorgegeven aan Agnes, de dierentolk, zou ik het ook kunnen. De opleiding tot dierentolk bracht stilte in mij, het luisteren van mijn innerlijke stem, voorbij de ruis van alle dag. Intunen op de boodschappen van dieren, maar ook objecten en de natuur raakte mijn visie op alles in de diepte! Hier ervaarde ik ook de pijn van de dieren die ze opvangen van hun baasjes, wat mij deed besluiten ook energetisch genezer te worden (Touch of Matrix). Het begon met mijn eigen genezing. Ik was al jaren op zoek naar de psychisische onderliggende oorzaken die ons lichaam doorgeeft via symptomen. Het boek van Christiane Beertlandt ‘De sleutels tot zelfbevrijding’ werd (en is) mijn bijbel.

Juist door dit vage en spirituele in mijn leven toe te laten waarbij ik de stem van Spirit ging horen, ging ik beseffen wat ik werkelijk mistte in mijn relatie: ik mocht niet zijn wie ik was, in totaliteit. Ik kon niet meer de liefde geven die er verwacht werd van mij –  en ik kon niet meer de liefde ontvangen die er gegeven werd. Ik stelde mezelf de vraag: hoe leef ik mijn kinderen de liefde voor? Hoe anders alles ook zou worden, hoe moeilijk het besluit ook was, toen wist ik dat ik diende los te koppelen uit mijn relatie, om te gaan vinden wat het dan wel was…. Hier kon ik niet anders, ik moest loskoppelen. De sprong wagen.

Achteraf gezien heeft mijn keuze om open te durven staan voor ‘nieuwe hoop‘ in de genezing van Quinta mijn leven radicaal gewijzigd. Het is de U-turn naar binnen geweest. Deze keuze deed ik toen niet voor mezelf: ik wilde mijn dochter’s liefde niet zomaar laten gaan, in wilde álles een kans geven om haar beste maatje in leven te laten! Ik liep dus het risico om inderdaad tegen ongeloof en onbegrip aan te lopen, maar dat had ik er helemaal voor over – ik zette mijn eigen belang (mijn persoonlijkheid) geheel ter zijde – hoe eng en spannend ik het ook vond!

De weg van de heling voor onze pony bracht ook mijn eigen heling en werd een zoektocht naar mezelf tot in de diepe diepsten van mijn Zijn, naar ‘het er helemaal mogen zijn’.

Eén keuze kan dus een transformatie op gang brengen!

Iets wat je niet vooraf hebt kunnen bedenken, invullen, alleen maar het vertrouwen op een gevoel, een dieper weten…

Wie ben ik? Waar wil ik voor gaan staan? Wat zijn mijn kernwaarden? Wat verlang ik nu werkelijk? Leef ik deze ook? Waarom geeft liefde zoveel pijn? Mezelf gaan vertrouwen, in alles wat ik voelde, met vallen en weer opstaan. Afpellen en nog meer afpellen….

Ik liep dagelijks met een mantra: ‘Ik wol wêze wa dat ik bin’ (Fries voor ‘ik wil zijn wie ik ben’)

Na de loskoppeling van mijn relatie volgden meer trainingen, opleidingen, workshops en healing sessies, allen gericht op een investering in mezelf, zelfontwikkeling, verdieping en verrijking, wat mij heeft ondersteund om mijn eigen kracht terug te vinden. Deze kracht deed mij juist genezen van al mijn lichamelijke symptomen!

Ik leerde mijn gemaakte reis beetje bij beetje ontrafelen waarbij ik elke keer mocht kiezen wat ik nog aandacht ging schenken. Bleef ik hangen in het verleden of ging ik kiezen vanuit mijn eigen liefde en mijn zielsverlangen, mijn eigen lied gaan durven zingen vanuit mijn hart?

Mijn reis was als jutten bij laag water. In de diepte van de pijn, in de kluwen garen van verwarring, vond ik de zwarte parels, de schatten van mijn ziel.

De hoge dikke muren om mijn hart

Mijn hart had ik omwikkeld met hoge dikke muren om vooral geen pijn meer toe te laten. Ik was een stralende vrouw die lachend en energiek door het leven ging, maar haar gevoel niet erkende. Het zat er wel! Ik luisterde er gewoon niet naar.
Het moesten heftige wake-up calls zijn bij om de dikke muren omver te krijgen. Elke scheur bracht me even bij mijn gevoel. Wat voel ik daar? Wil ik dat? Wat kan ik hiermee? De scheur weer dichtmaken? Het voelde als bungy jumping: even snel in het hart – om er daarna direct weer uit te schieten.

Een jaar na het beëindigen van mijn relatie viel ik in een burn-out. Alle kennis mocht nu door mijn ziel gaan, een omvorming tot wijsheid. Funderingen werden opnieuw gebouwd na de ontwarring van lijntjes van schaamte, berouw, spijt en hartepijn. Inzien waar ik niet voor mezelf was opgekomen, waar ik geen begrenzing had en hoe ik een klager was, anderen pijn heb gedaan door mijn eigen onmacht…..Het vuur van de innerlijke draken in de diepe diepten hebben alles schoon gebrand! Mijn oude bedrijf had ik gestopt en na drie maanden was ik ook alweer opnieuw gestart. Hier had ik de intentie: al verkoop ik koffie op evenementen, als ik het doe met mij passie, zal het een succes zijn! Tijdens een weekendtraining “Public Speaking’ vlak voor de start van mijn nieuwe bedrijf zei iemand mij: Siska, jij zit niet in de wachtkamer, jij staat in de kleedkamer en morgen stap jij je eigen podium op, in je eigen licht!”

Twee maanden later, tijdens de helende reis met Ayahuasca in juli 2015 (met volle maan) bij sjamaan Joop en Nanda, kwam een extra helderheid in mijn ervaring met ‘De Liefde’. Het voelen van de overvloedige liefde vanuit het universum, waar we allemaal mee verbonden zijn, de overgave aan de dood, keer op keer, het opnieuw geboren worden in de onvoorwaardelijke liefde, de versmelting met mezelf daar in die energie, dat heeft mij ongelofelijk diep geraakt. ‘Overgave’ was het grote thema tijdens deze reis. Opeens voelde ik zo diep van binnen; dit is thuis, dit is de liefde die ik al die tijd zocht hier op aarde. Nu ik dit weet besef ik waarom ik hier ben: deze liefde leven in dit leven, dit is mijn pad, zelf de liefde vinden om daarmee anderen aan te raken en te inspireren in deze onvoorwaardelijke liefdesstroom vanuit de kosmos, die door ons allen heen stroomt met maar één doel, het zich laten raken in de punt van je hart om van daaruit in je eigen kracht, vanuit je eigen bezieling je eigen teugels in handen te gaan nemen.

Alles wat ons in ons leven gebeurt heeft maar één doel: je eigen goud gaan durven zien en omarmen in de liefde voor jezelf. Vanuit dat punt in je hart kun je gaan stralen en de ander liefhebben en alles daarom heen.

Sinds dat weekend weet ik: ik wil een inspirator zijn voor mensen om het bezielde leiderschap op te gaan pakken, daar waar de liefde ligt voor jezelf en alles erom heen.

Ja, ik besef terdege dat ik ooit hard ben geworden voor mezelf door de oogkleppen die ik in mijn overlevingsstrategie ben gaan opzetten. Vooral niet voelen. Ik werd de eenzame krijger op grote hoogte om maar niet geraakt te worden door de pijlen van de oordelen van anderen. Ik werd perfectionistisch om maar niet ‘niet genoeg te hoeven zijn’. Ik was de stralende lach aan de buitenkant; van binnen stierf ik echter beetje bij beetje. Dat was mijn geheim. Ik zat in de matrix van de poppenkast. Onbewust.

Zacht zijn voor jezelf is echter zoveel fijner weet ik nu!
Mijn hart open zetten voor de liefde, wetende dat ik niet omval als ik me volledig geef, dat mij openzetten voor liefde ook kans geeft om opnieuw geraakt te worden door pijn, maar het sluiten van mijn hart mij ook de kans ontneemt om het in de diepte te mogen ervaren en de schoonheid ervan te ontvangen, om ware verbindingen aan te gaan waar ik me veilig weet.

Mijn dagelijkse leven heeft zich verrijkt met heerlijke pure mensen waarmee we juist vanuit de verbinding het grootste plezier uit het leven halen, avonturen beleven, de zolen onder onze schoenen weg dansen, heerlijk lazy kunnen zijn en onze miniscule glorieuze hoogtepunten én diepe dalen kunnen delen. Het voelt als een vangnet in het leven zelf waar alles mag zijn.

Ik noem het bezield leven – voorbij ‘de waan van de dag’.

Dit is niet zweverig zoals velen soms denken; het is juist rauw, puur, echt, open, liefdevol, kwetsbaar en naakt durven zijn.

Ik zal blijven springen. Als ik in de liefde durf te springen, kan ik dat ook in zoveel andere dingen in mijn leven!
Het is het lied vanuit het punt van mijn hart, het draagt de liefde voor schoonheid, puurheid en creatie in zich.

Het zijn mijn creaties in designs en fotografie waarmee ik anderen in hun eigen licht mag laten stralen!

Het is mijn coaching en inspiratie naar eigen schoonheid en grootsheid, naar de vrijheid in het bestaan, het bezielde leiderschap, het maximale uit het leven te halen en vanuit liefde verbindingen aan te gaan met anderen. Het leven waarachtig en voluit leven met LEVENSZIN!

Zoals Lars Faber het prachtig omschrijft in zijn boek Leef Groots (punt) Nu!:
Dat is precies waar de reis naar grootsheid over gaat. Van te voren zul je nooit weten wat succes op gaat leveren. Je kunt alleen in het moment voelen wat voldoening geeft, waar je warm voor loopt en waar je ’s nachts voor wakker gemaakt mag worden. Wat voor werk zou je het liefste doen, ook al zou je er niet voor betaald krijgen?

Of volgens Hylke Bonnema:…. wat zou je blijven doen als je de hoofdprijs in de loterij hebt gewonnen?

Niets liever dan dat ik je inspireer om de beste en puurste versie van jezelf te worden en dit de wereld in gaan stralen. Het niet meer verstoppen, het geen geheim meer laten zijn.

In liefde,

Siska

Over Siska Kroondijk:
Siska is haar hele leven al een creator geweest en een vrije ziel die haar eigen weg bewandelende. Op een punt in haar leven ontdekte ze hoe ze haar wilde hart liet temmen, wat als een stille sluipmoordenaar haar leven was binnengeslopen… Dit ‘wakker worden’ gebeurde doordat de noodzaak om de pony van haar dochter, Quinta, te redden van het doodsvonnis, zwaarder tilde dan de angst om verkettert en verstoten te worden. Het zette haar open voor healing op afstand door een dierentolk. Zij ging de stem van Quinta, het dierenrijk en de kosmos horen. Wakker gekust in haar wilde ziel, werd ze zelf dierentolk en energetisch genezer en volgde vele trainingen om haar brein te onthaken uit oude structuren en geloofssystemen. Ze onderging duizend-doden ritten om haar roep te gaan volgen en haar ego-delen te laten afsterven, offerde haar succesvolle carrière op als designer, fotograaf, branding expert en model, naast haar grote zelfgebouwde droom landhuis met paardenstallen en eigen atelier, om een nieuwe weg te gaan bewandelen als een bevrijd pionier, aangestuurd door de stem van de paardenzielen.
Elke keer als ze wilde stoppen met ‘het leven van haar roeping’ kwam er een paard (spirit) in haar leven die tot haar sprak en nieuw doorzettingsvermogen aanwakkerde, haar wilde ziel voeding gevend en haar terug op koers bracht. Ondanks dat ze diep in de schulden zat, gaf ze al haar geld en energie om het voedsel voor haar ziel tot zich te nemen.
Ze heeft haar oeroude wijsheid teruggehaald in elk cel van haar lijf, om deze in alle zachtheid als inspirator via storytelling, bezield design, krachtillustraties, kunstwerken, fotografie en al haar verhalen als elixer te verspreiden voor hen die het altijd al hebben gezocht. Haar noodzaak om het Wilde Hart vol bezieling te gaan leven is een geschenk geworden voor velen. Als je je afvraagt waarom ze paarden in al haar vertellingen gebruikt, is dit een van de redenen, want zij ademen in haar wilde schoonheid, gedragen in het Wilde instinctieve Hart. Zij hebben haar een Soulsurfer gemaakt, in hart en nieren….

.