Wat creëer je eigenlijk voor beeld van jezelf naar de buitenwereld?

Mensen houden van je om wat zij in jou zien, jouw persoonlijkheid, het beeld wat ze van jou hebben gevormd door wat jij hebt getoond (eventueel met al je verborgen leugens en maskers) en hun eigen (verborgen) verlangens hoe ze jou het allerliefste zien.

De ander heeft als het ware een beeld van jou gekneed. Hoe jij je toont aan de buitenwereld bepaald dus het beeld wat een ander van jou kneed.

We doen dit allemaal.
Echter is er ook een valkuil: dat je een IDEAALBEELD van iemand aan het kneden bent. Vooral bij liefdes- en familierelaties. Zie daar het geknede beeld van jou zelf, door die ander. De PERFECTE (schoon-) zoon of dochter, moeder, vader, liefdespartner, vriend, collega… Allemaal rollen die ons zijn toebedeeld….

Als jij gaat uitspreken hoe je werkelijk bent en welke gevoelens je in je draagt, valt het geknede ‘perfecte’ beeld in duigen. Een illusie wordt onthuld. Of ze omarmen je in je openhartigheid en je kwetsbaarheid, of ze kunnen niet meer van je houden, want je hebt ze teleurgesteld! Het ‘fata morgana’ effect is plotsklaps in rook opgegaan! Ze zullen je proberen te stoppen, ze willen het liefst dat je blijft wie je altijd bent geweest.

Uiteindelijk zullen er mensen zijn die je gaan loslaten of die jij gaat loslaten.

Dit kan gepaard gaan met woede, afwijzing, vol verwijten, in elk geval met een beladen negatieve energie. Ook al heb je het in een opbouwfase gebracht, je krijgt ‘de laag over je heen geworpen’, de grote angst voor velen die hen weerhoudt om juist vanuit hun hart te gaan spreken, zichzelf in hun authenticiteit te gaan tonen. Angst is de blokkade naar het tonen van je ware kleuren en stappen in je zelfliefde, het is de angst voor afgewezen worden.

Ik wil je meegeven: voel de dankbaarheid met dit loslaten van die personen!

Waarom?

Een beeld in stand houden wat een ander van jou gevormd heeft door zijn/haar brillenglazen en filters, is zwaar vermoeiend!

Je focust je op het verlangen van de ander, je bent constant bezig ergens aan te voldoen! Altijd aftastend, voelsprieten uitzettend, constant goedkeuring aan het vragen. Deze goedkeuring is de liefde die jij zoekt en vindt in de erkenning die je ontvangt. Je hebt het goed gedaan, je bent de kameleon van de aanpassing.

Je loopt daardoor je eigen ‘ware kleuren’ voorbij.

Hoe kun jij vanuit je hart spreken als je je buiten je hart zone bevindt?

Je creëert je eigen illusie.
Je zet jezelf in de poppenkast.
Ontwaken in de poppenkast betekent dat je opeens inziet dat je het altijd zelf hebt gedaan.

 

Voorbij de angst

Als jij dus je ware kleuren gaat tonen en niet meer te kneden bent naar het verlangen van ieder ander, is er ook angst bij al die anderen. Waar ga jij dan heen? Wat komt er dan? Als angst hier regeert zal je het nooit goed genoeg gaan doen, durf dat zo in te zien. Velen zullen een mening (hun waarheid) hebben, heus. Echter alleen jij weet wat goed is voor jou zelf (jouw waarheid). Jij kiest ervoor om die kar los te laten, die last van je rug te werpen. Ja, je hebt heel veel op je genomen. Het is klaar. Wat een lichtheid en ruimte zal je gaan ervaren!

Juist als jij jezelf gaat zijn en dit gaat uitstralen, ben je de magneet voor mensen die jouw ware kleuren gaan zien.

Zij zullen naar jou toekomen, je bent opeens zichtbaar én vindbaar. Ook benaderbaar, want je hebt niets meer te verbergen, je spreekt met een open hart. Kwetsbaar? Ja! Maar je kunt en wilt niet anders meer, want je wilt geen rollen meer aannemen in het spel van de poppenkast.

Het is loslaten van het geknede beeld
Stappen in de ware kleuren
Brengt nieuwe liefde
Maar ook pijn in de liefde
Wat aanvoelt als liefdesverdriet

Pijn in de liefde

De pijn in de liefde is zo voelbaar doordat je altijd je best hebt gedaan om aan het beeld van die ander te voldoen, het verlangen van die ander, in de hoop zo liefde te ontvangen – verkapte liefde – in noem het ook wel liefde op aanbetaling:

‘Als jij bent wie ik wil dat jij bent, kan ik van je houden’
‘Wees wie ik wil dat je bent anders schiet ik je af’
‘Wees wie ik wil dat je bent en ik geef je mijn liefde’

Je staat op scherp om geraakt te worden door losse flodders van oordelen….

Liefdespijn komt voort uit het gevoel ‘in de steek gelaten zijn’ na het verbreken van de relatie cq verbinding.

Er ligt een diepe wond: je was niet goed genoeg, je voldeed niet aan de voorwaarden van het verlanglijstje, de groene vinkjes konden niet meer gezet worden. Er kan zelfs een gevoel van falen naar de oppervlakte rijzen. Maar is het allemaal terecht?

Vraag je eens af vanuit een vogelperspectief: wie was jij in die relatie? Was jij werkelijk jezelf? Kon jij vanuit je hart spreken of was je constant waakzaam en aftastend?

Zie het als een kans nu te gaan landen in jezelf, los van alle verwachtingen van ieder ander.
Je hebt de ‘nee’ al, nu kun je alleen nog maar voor een ‘Hell Yeah’ gaan.

Bevraag jezelf: Hoe wil jij je voelen?

Durf te luisteren naar wat er werkelijk gezegd wordt door alles en iedereen om je heen. Het verhaal heeft altijd meerdere kanten. Probeer te ontrafelen wat op welke waarheid gebaseerd is. Vanuit welke intentie iets wordt gezegd.

Het is een hele kunst om wolven in schaapskleren te ontmantelen, zij die heimelijk een kudde van zelfbehoud te verzamelen.

De klagers welke gehoord willen worden door gelijkgestemden. Zij die zich optrekken door een ander de grond in te drukken. Niemand wil daar onder liggen, dus kies je voor zelfbehoud en sluit je je aan bij de wolf in schaapskleren…. En klaag en jammer je mee….

Klagen en een ander de schuld geven wat eigenlijk je eigen verantwoordelijk is, verlaagt je energieveld. Het trekt je uit je eigen kracht. Persoonlijke waarheid in de realiteit van je leven ontrafelen brengt je terug in je eigen kracht.

Zoals ik in mijn boek gratis e-book De Kracht van Authentiek Zijn’ heb geschreven:

‘De kracht van ‘niet (meer) geliefd willen zijn’ ligt in het loslaten om ergens bij te willen horen. Liever ‘Stand Alone’ met je wortels diep in je eigen waarheid en je takken wijd gespreid in je eigen veld, dan buigen om je aan te passen aan de erkenning van een ander om je zo geliefd te voelen.’

Iemand is zoveel aantrekkelijker als deze boven de massa uitstijgt!

Niets liever dan dat ik je inspireer het ideaalbeeld los te laten, niet meer de liefde in alles om je heen gaan zoeken, maar juist in je eigen cirkel stappen, je wortels diep, zodat jij kunt gaan stralen zonder grijpen en zonder gegrepen te worden. Ja heus, liefde zal naar je toe komen in alle puurheid…. Het heimelijke verlangen van de liefde die in ons allen woont…..

Met een lieve hartegroet,