De feestdagen komen er aan, waarbij we met z’n allen in een fijn samenzijn eten, drinken, genieten van elkaars gezelschap…

Licht brengen in elkaars leven, door elkaar bekrachtigen in de groeimogelijkheden die we het afgelopen jaar hebben mogen ervaren, nieuwe keuzes hebben gemaakt, pijn hebben ervaren, moeilijke perioden hebben doorstaan, een luisterend oor voor elkaar zijn, zonder oordeel, zonder kritiek, maar juist de ondersteuning, de bedding van liefde voor een ander zijn.

Dan brengen we licht in de levensboom die in ons allen zit, het symbool van de kerstboom.

Echter ervaren velen van ons deze dagen als een verplichting, familie bezoeken terwijl je liever in je eigen knusse holletje bent, even uit de drukte van het dagelijkse leven en jezelf op de bank laten indalen in warme sokken, een kop thee en een heerlijke film zien of je lievelingsmuziek luisteren.

Als je in het gevoel van de verplichting op visite gaat, welke energie neem je dan mee?

Kun je er dan ook helemaal open zijn, of voel je je eigenlijk zielig, niet gezien, gehoord en niet op je plek? Zodat je terug in de auto kunt mopperen dat je deze dag maar weer hebt gehad?

Hoe zou het zijn?

Hoe zou het zijn als je dat wat er voor jou gevoel ontbreekt zou gaan onderzoeken? Wat zou je het liefst willen ervaren als je samen bent met je familie? Hoe kun je dat eerst in jezelf vinden en van daaruit aan ieder ander? Hoe kun je in de liefde en zachtheid er voor de ander zijn? Dat je niets meer verwacht en je meer een aanschouwende en verwonderende houding gaat aannemen? Dat jij in jouw aanwezigheid je licht laat stralen? Dat jij vragen gaat stellen aan een ander die kracht in zich dragen?

Vanuit je eigen hartswijsheid spreken draagt een tomeloze liefde in zich.

Ik heb recent een artikel geschreven met drie vragen die je jezelf kunt stellen aan het einde van elk jaar. Ze helpen je je reis van het afgelopen jaar in een vogelvlucht te zien. Daar vind je dankbaarheid en raak je nieuwe inspiratie aan om volgend jaar vol goede moed aan te gaan. Je leest het hier…

Verder wil ik je heel graag meegeven dat het gevoel van verplichtingen voort komt uit het diepe gevoel dat jij zelf geen keuze hebt in dat wat aan jouw wordt gevraagd. Alsof je een traditie zou gaan doorbreken, roet in het eten zou gooien. Dus zit je er liever in een lagere mopperende energie en ben je geen fijn gezelschap voor ieder ander.

Stel jezelf de vraag eens hoe het zou zijn als jij zelf visite ontvangt die er liever niet is?

Tijd voor nieuwe tijden
Het is echt tijd voor de nieuwe tijden waarin je vanuit je hart mag aangeven dat je je eigen hart wilt gaan volgen en dat je dit jaar gaat kiezen voor thuisblijven. Luister naar wat de ander je dan aanreikt. Het kan zomaar zijn dat de ander de verplichting net zo voelt, maar dit juist vol houdt om de anderen, dus ook jou, niet teleur te stellen! Dus vanuit je hart spreken kan heel kwetsbaar voelen, maar je zult merken dat de ander dan juist ook kan openen in kwetsbaar zijn en het hart kan openen in de realiteit van de waarheid.

Het kan zo maar zijn dat je opeens wél zin hebt om te gaan, omdat de druk er af is, je hebt opeens de keuze gecreëerd. Zo ben je in je vrijheid gestapt.

Vrijheid is wat de meesten van ons zoeken.
Vrijheid vind je in de communicatie vanuit je hart.
Vrijheid nemen voelt kwetsbaar…. en toch, daar ligt juist de manifestatiekracht!

Ik wens je hele fijne feestdagen toe, waarbij jij je eigen licht mag gaan koesteren en omarmen.
Niemand anders dan jijzelf weet diep van binnen wat je nodig hebt.
Het is tijd om jezelf daarmee te gaan overladen.

Lieve hartegroet,

 

Siska