Het is een poosje stil geweest met mijn schrijven en dat had een reden… Ik stond stil, en soms nog steeds, al zijn er geen fysieke pijnklachten meer. Er is vooral warrigheid, als een reset voelend die zoveel nieuws vanuit mijn hele wezen opnieuw geboren laat worden, wat dan weer een bedding nodig heeft van innige zelfzorg en een diep vertrouwen… Dit kan soms een uitdaging zijn, als een dans met het hoofd en het hart, met een dieper weten en midden in het alledaagse wat ook zo kan roepen en soms noodzaak draagt… Dit delend met de mensen om mij heen laat me ervaren dat we er gezamenlijk doorheen gaan en geeft me ook weer een vorm van rust…
Soms is er een vorm van chaos of pijn nodig om ons ergens dieper te laten schouwen, wat ik ook wel eens beschrijf als de Feeksgodin, die soms zeer slinkse trucjes kan uithalen vanuit een onvoorwaardelijk Liefdesveld – omdat ze de bedrading van je ziel en persoonlijkheid door en door kent, weet waar je op reageert en dan een sprokkelpad voor je voeten neerlegt wat de juiste inspiraties en acties laat ontstaan.
Alles werkt mee om je naar een hogere versie van jezelf te komen,
waar je meer van je ware potentieel vrij kunt gaan laten.
Het universum gaat tenslotte over expansie en uitdijen,
het altijd doorgroeien vanuit de innige Liefdesvelden en ware verbindingen.
Het ontmantelen van sabotage
Zo bracht mijn sprokkelpad mij een paar weken terug bij Tjarda, die NEI-therapie geeft. Mijn vraag aan haar was of zij ook sabotage in mijn lichaam of energieveld kon vinden, want dat ervaarde ik al jaren. Elke keer als ik in mijn flow kom en mooie zaken wil gaan ondernemen, sta ik plots stil door lichaamsklachten. Ik voelde en wist dat er een vorm van sabotage was.
Door mijn tegenslagen alsmaar opnieuw te incasseren, te verteren en opnieuw in balans te brengen heeft het Dragend Veld mij ongemerkt in mijn energiewerk laten meesteren, mij doorheen de vele dimensies en lagen leren kijken – en toch mistte ik nog iets….
Zo stond ik in december opnieuw stil met een zenuwpijn in mijn rug, lag ik plat met mijn verjaardag en de kerstdagen en huilde daardoor dikke tranen, omdat ik hulpbehoevend was (erg uitdagend voor mij), klopte faalangst heftig aan, en zag ik hoe mijn leven opnieuw stil stond…
Projecten die ik was gestart kon ik weer afzeggen….
Het geschenk in deze pijn was een overvloedige en liefdevolle bereidheid om mij te helpen, waar mijn kinderen ook uitspraken dat ze mij nu eens in de watten konden leggen zoals ik dat altijd aan hen schenk… En ja: je kunt pas schenken en stromen als een ander zich opent om te ontvangen…
Ik mocht gaan ontvangen…
Tjarda testte dat ik dit leven met een tweelingzusje was ingedaald in de baarmoeder om mij hierin bij te staan en dan op een gegeven moment weer te vertrekken, omdat ik een heftig en intens leven aan zou gaan. Zij zou geen lichaam krijgen. In het 2e trimester van de zwangerschap ontdekte ik dat ze er niet meer was, en heeft deze loskoppeling een intense hartenpijn in mij veroorzaakt, met verlatingsangst en een in de steek gelaten gevoel. Het zat energetisch op mijn gal als een eigen sabotage. Dit liet een verlies in zelfvertrouwen ontstaan en de angst dat anderen een negatief beeld van me konden krijgen. Deze thema’s zijn verder versterkt in mijn jongere jaren en leven. Hierdoor kon ik niet goed in mijn lichaam incarneren (indalen als ziel) en bij deze meting gaf de biotensor (die met mijn onbewuste werkt) 0% aan! Dat was eigenlijk een diepe schok voor mij, omdat ik zo sterk mijn ziel en het Dragende Veld voel en ook dat ik van alles in mijn lichaam gewaar ben. Het kan zekers ook betekenen dat er meer gevoeligheid is voor inhakende energie doordat ik mijn lichaam niet volledig bewoonde (oftewel écht Thuis was)….
In het schouwen van mijn geleefde landkaart zie ik hoe deze zielswonden mijn innerlijke reis met het Wilde Hart hebben gestart (rond 2012) en de geboorte gaf aan mijn eerste boekje ‘Puur Jezelf Zijn’, samen met de vele creaties die er volgden….
Mijn eigen saboterende deel is dus een diepgaand activerend pad geworden,
rijk aan sturingen, bizarre wendingen en glorende horizonten…
Tjarda vond ook nog een saboterend deel op mijn galmeridiaan, die heel erg bang was en mijn stroming blokkeerde om mij te beschermen voor potentieel ‘gevaar’… Het deed er alles aan om mij af te sluiten van het goede. Het werkte vanuit liefde voor mij… Het verhelderde zoveel! Hierdoor had ik alsmaar plots ‘lichaamsklachten’!
Na een helend ritueel wat Tjarda me gaf werden de saboterende delen ‘opgelost’ (zo benoem ik het maar even) en voelde ik me werkelijk zwaarder worden in mijn lichaam en totaal aanwezig. Ze zag mijn gezichtsuitdrukking veranderen naar zachtheid, waar de overlevingsspanning uit mijn spieren weggestroomd was, meer helderheid in mijn ogen kwam en ook een veel zachtere stem, alsof die meer vanuit mijn diepte kon komen nu….
In dezelfde sessie kwam nog een ontmanteling van een saboterend deel aan het licht die als een Miasme (overgenomen deel) doorheen de familielijn van mijn vaderskant in mij aan het werk bleek te zijn – en zat óók op de gal. (Hoe bizar dat mijn vader net 4 weken terug zijn galblaas heeft laten verwijderen aangezien er galstenen inzaten).
Uit de test bleek dat er zeven generaties terug een jonge vrouw van 22 jaar was die een eigen TBC ziekteproces niet had uitgewerkt/doorvoeld. Het is een ‘hangende genezing’ gebleven en heeft steeds opnieuw triggers gegeven, vanuit de Germaanse geneeskunde gezien (eigen inzicht). Hierdoor heeft ze generaties lang schuldgevoel en gebrek aan zelfvertrouwen doorgegeven. Ze droeg het thema ‘verstoten zijn’, de snak om erbij te willen horen en een gemis van eigen liefde. Het heeft klachten in de familielijn gegeven zoals bronchitis, moeheid, huidklachten etc., maar ook galspuwen, boosheid en irritaties (allen een uiting van onderliggende thema’s). Dit kon ik inderdaad allemaal schouwen in mijn familielijn…
Kun je je voorstellen wat zo’n soort bron cq activatie in de familielijn meer heeft veroorzaakt? En hoe deze bloedlijn vermengd wordt met alsmaar aangetrouwde familielijnen en zo meerdere thema’s in een mix laat samenkomen in je voorouders en uiteindelijk in jezelf? En dat je dit weer doorgeeft aan de volgende generaties die geboren worden? Als ik er even bij stilsta zie ik een soort van groot web waarmee we verbonden zijn… Hoeveel heling kun je eigenlijk aan?
Eigen thema’s, triggers en pijnpunten hebben ergens in diepere lagen hun wortels liggen en ze zijn in vele lagen omhuld, om al pellend laag voor laag te ontdoen en vrij te laten in het Veld…
De verhogende frequenties in de huidige tijd zijn daar zeker een voedende bijdrage in…
De essentie van onze eigen helende reis
Je hebt me al regelmatig horen benoemen hoe essentieel onze eigen helende reis eigenlijk is, ook al is het het meest onzichtbare werk midden in het alledaagse. Door velen niet begrepen en tóch – het is de grootste en meest vervullende taak die we als ziel hier kunnen dragen én uitdragen, omdat het veel verder stroomt dan ons hoofd kan bevatten… Het werkt doorheen tijdlijnen en dimensies, ver voorbij het verstand en ook dwars door de familielijnen heen: waarvan men zegt wel 7 generaties terug en 7 generaties voorwaarts in de tijd…
Wat je in jezelf te bedde kunt leggen voedt de stroom niet meer doorheen je eigen web van verbindingen, ook niet meer bij je kinderen als je ze hebt, vanuit je eigen aandeel. Wat gezien, erkent en doorvoeld is stopt iets… Dát is de ware heling…
Kinderen hebben ook de andere familielijn in hun genen, naast hun eigen zielsnetwerk/afkomst, waardoor ze hun eigen mix van heling blijven houden.
We kunnen een ieder uiteindelijk alleen aanmoedigen in hun eigen helende vermogens, hun vindingrijkheid en het dragen van hun lot…
Doornroosje en het spinnewiel
Zo vond ik ooit wijsheid in het sprookje van Doornroosje, waar een ieder zijn/haar eigen spinnewiel heeft met geweefde webben die ver voorbij het familiegrid gaan, en ook al wil je als ‘koning’ je kind behoeden voor de prik en de betovering van de slechte fee – het gebeurt toch vanuit diepere zielslagen, aangezien het misschien wel bij een grootsere zielsmissie of zielspad hoort….
We hebben als ziel al zo ontzettend veel wijsheid en innerlijk weten meegenomen die doorheen de lagen van het Vergeten Weten tijdens de geboorte weggedrukt zijn, om dan in de juiste Tijd opnieuw her-innert te mogen worden…
We dragen werkelijk zo een groots potentieel in onze kern!
Het stroomt doorheen dit gehele Tijdperk en de huidige grote Shift die er gaande is…
Stilstand laat potenties wellen
In stilstand is soms de grootste groei zich aan het voorbereiden, zoals de ware natuur het ons ook voorleeft….
Het vraagt extra veel compassie voor jezelf, een overvloedige zelfliefde en innig geduld om het vol te blijven houden, om door te blijven gaan, zonder in de overlevingsstand te blijven schieten…
Het vraagt de moed om anders te zijn dan de mensen om je heen die je proces niet begrijpen en zelf in een doorgaande beweging hun leven leven en schijnbaar nergens last van hebben…
Het vraagt elke vorm van afwijzing en vernedering te doorzien, doordat je kiest voor jezelf en jezelf niet meer verlaat, jezelf niet nog langer in de steek laat en volmondig een ja aan jezelf geeft met dat wat je op je bord hebt liggen, vrij van klagen of slachtofferschap…
Het vraagt een krachtig innerlijk leiderschap, een sterke energetische ruggengraat die je laat begrenzen in zachtheid en kalmte…
Soms is het Tijd voor jou…
Waar je ook doorheen reist, ontvang het ten volste,
helemaal, vanuit waarlijk leven,
waar je niets meer wegdrukt
en vanuit een diepe Liefde verwelkomt…
Daar stroomt authenticiteit, het échte,
het rauwe, het pure, het waarachtige
– volledig en helemaal….
Hieruit worden de mooiste zielsdiamanten geboren…
In deze liefde,
Siska