Creatie ontstaat vanuit traagheid – vanuit Zijn en rust

Laatst had ik een krachtig visioen waar ik inzag hoe traag Pure Creatie werkelijk gaat, Door het opruimen van mijn woonkamer, wat ook al 5 jaar lang mijn atelier en werkkamer is. Ik vond een dikke stapel A4 schriften waar ik jarenlang mijn inzichten en worstelingen in had geschreven. Vaak schreef ik over de diepe pijn, echter altijd gevolgd door krachtige inzichten die ik erdoor had gevonden, deze inzichten ben ik zwarte parels gaan noemen. Het zijn de Kronieken van mijn zielereis geworden.

In 2015 heb ik de uitkomst van al deze inzichten in een kunstwerk gevangen met rijzende Friese paarden, wat de hele zomer van 2015 in de hoofdstraat van Balk heeft gestaan. Het beeld wilde door mij heen geboren worden. Ik hoefde mij alleen maar over te geven aan het proces wat zich aandiende. Het begon met een tekening, daarna gebruikte ik klei en dankzij Herma van het Beeldhouwcentrum in Koudum kreeg het haar uiteindelijke vorm. Het beeld nam mij mee op reis, een nieuwe reis naar mijn kunstenaarsspirit die geboren wilde worden. Ik kon er niet meer tegenin gaan. Er kon alleen maar overgave zijn.

Creatie ontstaat vanuit traagheid – vanuit Zijn en rust

In dezelfde periode gaf ik de ‘dood’ aan mijn bedrijf, wat voelde als afsterven waar ik mijzelf ooit mee had gelabeld. Hier ging een burn-out periode van een jaar aan vooraf, waar ik maar mijn best bleef doen om door te blijven gaan, als ondernemer, als moeder, als vriendin….

Het grootste geschenk was inzien dat ik bleef ademen en bestaan zonder de titel op een visitekaartje! Ja, het kan voor jou echt stom klinken, maar ik voelde zo diep hoe ik mezelf had belemmerd door mijn eigen beperking in mijn aanbod naar mijn (potentiële) klanten. Ik was mijn eigen rem geweest om open te gaan in mijn volle potentieel! Na drie intensieve maanden startte ik uiteindelijk opnieuw onder mijn eigen naam, zodat ik alles kon zijn, al ging ik koffie verkopen uit zo’n heel leuk autootje. Al het mijn energie zou dragen kon alles een succes worden, daar geloofde ik heilig in – en nog steeds.

Een nieuwe weg inslaan is soms onomkeerbaar, maar ook heel intens en moeilijk. Je eigen imago in duizend stukjes laten vallen, een nieuwe vorm vinden, een nieuwe taal gaan spreken, een totale nieuwe branding van binnen naar buiten laten ontstaan en heel open en ‘naakt’ gaan schrijven.

Wijsheid komt langzaam door zachte afpelling van de schilden en muren die gegroeid zijn om een oerwond, ook wel de moederwond genoemd. De wond die meerdere wonden gaat creëren, om die ene af te dekken en te beschermen. het stuurt ons gedrag en de verhalen die we verzinnen, het beïnvloed onze kijk op onszelf en de wereld, naar andere mensen, vooral hen die zo dicht bij ons staan. Er kan liefdesangst ontstaan, de schim die naast verlatingsangst staat.

Het zijn rode draden door ons leven geweven. We zijn zoveel meer dan de ‘uiterlijke vertoning’, het beeld wat we onbewust hebben gekneed en laten kneden van onszelf om ergens bij te horen, in te passen, om zo maar liefde en acceptatie te ontvangen. Het ontstaat allemaal in een geheel onbewust proces.

Wijsheid komt met de jaren, maar ook door de vernieuwde energie vanuit de kosmos. Al voor mijn burn-out was ik geraakt door de sturing vanuit de kosmos en de hulp vanuit de spiritwereld via engelen en de stem van de dieren. Iets wat door velen in mijn omgeving als zweverig werd gezien. Terwijl ik juist thuiskwam in mijn wilde instinctieve hart, raakte ik vele liefdes en verbindingen kwijt. Voor velen is dit een herkenbaar proces.
In de periode van mijn scheiding in juni 2012 werd mij door naasten ‘gevraagd’ (het voelde meer als een commando) om al mijn kennis en kunde te stoppen, zoals het energiewerk met Touch of Matrix en het dierentolken, dan kon ik in mijn relatie blijven én in het grote landhuis blijven wonen. Op dat moment viel ik steil achterover en kon alleen maar antwoorden: ‘Dat is onmogelijk, eenmaal vergaarde wijsheid en inzichten kan ik niet wegstoppen, dat is als amputeren van een lichaamsdeel van mij’. De relatie had ik stop te zetten, want de liefdesstroom was gestopt. Ik kon niet meer openlijk geven door de voorwaarden die er werden geschept. Ik mocht niet alles open laten bloeien, uit angst voor de buitenwereld…. De ogen van anderen zijn ongemerkt heel dwingend! Dat het allemaal uitgesproken werd uit hun liefde voor mij zag ik toen niet. Ze wilden mij (en zichzelf) beschermen en veilig houden.

Dus ging ik, mijn kinderen reizigers makend tussen twee huizen en hun ouders. Ik koos ervoor om dan maar verstoten te worden uit een familie / kring waar ik niet meer kon ademhalen (het Lelijke Eendje verhaal). Eerst voelde ik me zo onbegrepen en verstoten, maar ik wist dat het nodig was om dé liefde te ontrafelen. Dat werd mijn zoektocht: Wat is dan wél liefde nu ik mijn pijnlijke hart recht in de ogen heb gekeken.

Dan blader ik door alle schrijfsels en vind vele rode draden….
De draden gedompeld in het bloedende hart wat me naar de rode draad van de liefde heeft gebracht…
Ik hoef mijn levensreis maar naast de creatiespiraal te leggen en ik krijg inzichten waarom het allemaal zo is gegaan. Het verankert mijn ooit gemaakte keuzes waar ik mijn hart ben gaan volgen, hoe onbekend en angstig ik het ook vond, Ik ging vertrouwen op mijn intuïtie. Zo kwam ik thuis in mijn eigen Innerlijke Huis.

Intuïtie draagt onze oude wijsheid die er zo lang niet mocht zijn.

We dragen allemaal vele verhalen in ons welke de delen in ons beschrijven die er niet konden zijn voor zo lange tijd. Deze delen samen dragen nu juist ons hele zijn, ons hele wezen, onze bezielde adem. Vanuit deze adem stroomt creatie energie, levensenergie en draagt geboortekracht.

Geboorte geven aan vrije creatie is een traag proces. Het heeft onthaasting nodig.
Er is geen magische pil die je de nieuwe vorm tovert.

Je persoonlijkheid, je eigen ‘personal brand’ stroomt door in alles wat je in de wereld wilt laten groeien, in je relaties, in je werk, in je onderneming. Een verandering hierin begint met een innerlijke keuze en dan ga je op weg… naar een nieuw land wat je nog niet kent. Je gaat door deuren die je eerst niet zag….

Begrenzing van je eigen vorm geeft een grootser pallet om in te werken. Minder willen zijn geeft rust. Zo werk je juist aan verdieping ipv overal een beetje bij te horen. Zo zijn we een moeder van onze eigen creatiekracht en vanuit onze authentieke charismatische energie zijn we juist zoveel krachtiger in de wereld om ons heen.

De kosmos werkt vanuit een ritmische hartslag en spiraal, in een periode van 9 maanden (260 dagen), de duur van een zwangerschap. In deze spiraal bevinden zich kleinere creatiespiralen, die inwerken op persoonlijke thema’s. Ze resoneren met alle rode draden die in ons geweven liggen. Daarnaast bevind deze spiraal zich in grotere spiralen van 9 jaren, in de cyclussen van de manen en nog meer. De kosmos wil werken met het Wilde Instinctieve hart in ons waar onze ziel doorheen spreekt (de oude wijsheid). Dit hart vraagt ademruimte, zij wil in vrijheid het leven zelf beminnen. Sommige mensen hebben bij het woord beminnen al een allergie, want het resoneert met een diepe verborgen seksuele wond, die direct verbonden is met het binnendringen van ongewenste intimiteit, de inbreuk op onze veilige habitat, ons lichaam: grensoverschrijdend gedrag. Dit hoeft niet eens letterlijk gebeurd te zijn, het kan ook door emotioneel geweld, boosheid of overheersend ouderschap/leiderschap – in een flits, vanuit onwetendheid wat dat met een ander, dus met jou, heeft gedaan. Deze wond heeft verbinding met het levensvuur, de passiestroom. Juist dit vuur heeft een directe link met je eigen creatiestroom.

Vanuit een Wildhearted hart,

Siska

By |2019-02-09T17:26:36+00:00maart 2nd, 2018|Authentiek, avontuur, overgave, storytelling, wildehartenkompas|0 Comments

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.